[Ιούλιος 2023]
Αελλόπος, Τιμητικός τόμος για την Ίριδα Τζαχίλη.

Το έργο, αποτελεί μία συλλογή τριάντα πέντε μελετών προς τιμήν της Ίριδας Τζαχίλη, ομότιμης καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Οι συγγραφείς είναι κυρίως μαθητές της και πολλοί συνάδελφοί της, αρχαιολόγοι και ιστορικοί, από την Κρήτη, τη Θήρα, το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Οι μελέτες, πολύπλευρες θεματικά και χρονολογικά, αφορούν θέματα αρχαιολογικά, ιστορικά, καθώς και ανάδειξης της ιστορικότητας της κληρονομιάς και της σύγχρονης πρόσληψης.
   
  [Μάιος 2022]
Μπαϊντίρι 1922, Μία μικρασιατική ιστορία απώλειας.

Τα κείμενα αυτού του βιβλίου αφορούν μία κωμόπολη της κοιλάδας του Κάυστρου ποταμού κοντά στην Σμύρνη, το Μπαϊντίρι, όπου πριν το 1922 κατοικούσε μία ισχυρή ελληνορθόδοξη κοινότητα. Τα δοκίμια αφορούν πτυχές της μνήμης και της ιστορίας και ισορροπούν μεταξύ προσωπικών αναμνήσεων και ιστορικών πηγών.
   
  [2021]
Θηρασία ΙΙΙ Αρχαιολογική έρευνα και ιστορία του τοπίου μίας νησιωτικής κοινωνίας.

Πρόκειται για μία σειρά άρθρων για τη Θηρασία που αφορούν τη γεωλογία, ιστορία και αρχαιολογία της νήσου.
   
  [Νοέμβρης 2020]
Χρηστά 'Εργα: Μελέτες προς τιμήν της Κλαίρης Παλυβού.

Το περιεχόμενο του τόμου είναι σε μεγάλο βαθμό σχετικό με τα ενδιαφέροντα της τιμωμένης, δηλαδή τεχνικά και θεωρητικά αρχιτεκτονικά θέματα, κυρίως για την εποχή του Χαλκού, αλλά και για τη σύγχρονη εποχή. Οι συμβολές είναι χαρακτηριστικές των επιστημονικών ενδιαφερόντων μίας περιόδου σε μετάβαση όπου η αυστηρή επιστημονική ανάπτυξη μπολιάζεται με στοιχεία και μεθόδους άλλων επιστημονικών κλάδων. Επιπλέον η μελέτη του απώτερου και πρόσφατου παρελθόντος παίρνει μία μορφή κοινωνικοποιημένη όπου αξίες όπως η προσοχή στην αναστήλωση, στην ανάδειξη, η βιωμένη ιστορία, το ανθρωπογενές τοπίο, οι κοινωνικές αλλαγές και η καταγωγή τους αναδύονται αυτονόητα και καταλαμβάνουν συνεχώς και σημαντικότερη θέση.
   
  [Ιούλιος 2019]
Θηρασία ΙΙ. Ιστορώντας την Προϊστορία: το ιστορικό και επιστημολογικό πλαίσιο του ευρήματος της Θηρασίας το 1866.

Πρόκειται για μία σειρά μελετών γύρω από το ιστορικό και επιστημολογικό πλαίσιο του αρχαιολογικού ευρήματος της Θηρασίας το 1866, το πρώτο στο Αιγαίο, ταυτόχρονα με την ηφαιστειακή έκρηξη. Τα πρωτόγνωρα φαινόμενα τόσο αρχαιολογικά όσο και γεωλογικά ώθησαν τους επιστήμονες σε νέες θεωρίες για το προ-ελληνικό παρελθόν, κυρίως εξελικτικές με τη συνέργεια γεωλόγων και αρχαιολόγων.
   
 
 

Εταίροι:
Τζαχίλη Ίρις
Δασκαλάκης Νίκος

  Συνεργάτες:
Σοφία Βακιρτζή
Λητώ Ιωακειμίδου
Δήμητρα Ντούσκου
Βάγια Παπαζίκου
Κατερίνα Παυλάκη
   
   
 

Περιεχόμενα - Εισαγωγή (PDF) >>

Αγοράστε αυτό το βιβλίο >>

Θηρασία ΙΙ, Ιστορώντας την Προϊστορία
Το ιστορικό και επιστημολογικό πλαίσιο του αρχαιολογικού ευρήματος της Θηρασίας το 1866.

Επιστημονική Επιμέλεια:
Δήμητρα Ντούσκου, Alexandre Farnoux και Ίρις Τζαχίλη

Τον Ιανουάριο του 1866 ένα σημαντικό γεγονός τάραξε τις ζωές των κατοίκων της Σαντορίνης, καθώς και ολόκληρου του Νοτίου Αιγαίου και της Κρήτης ενώ τράβηξε το παγκόσμιο επιστημονικό, αλλά και πολιτικό ενδιαφέρον. Στον μεγάλο κλειστό κόλπο μεταξύ Θήρας και Θηρασίας εκδηλώθηκε σειρά εκρήξεων και καταβυθίσεων προάγγελος των εκρηξιακών φαινομένων που θα διαρκούσαν από τον Ιανουάριο του 1866 έως τον Οκτώβριο του 1870. Σε αυτό το πλαίσιο ανακαλύφθηκε ένα προϊστορικό κτίσμα στη Θηρασία κατά τις εργασίες εξόρυξης θηραϊκής γής με προορισμό τα λιμενικά έργα στο Σουέζ. Το κτίσμα αυτό ήταν το πρώτο στο είδος του στην Ελλάδα, πολύ πριν την Τροία, την Κνωσό, ή τις Μυκήνες. Η έκρηξη αυτή αποτέλεσε τομή στη μελέτη των ηφαιστείων διότι τη στιγμή της έκρηξης οι νέες επιστήμες (γεωλογία, βιολογία, παλαιοντολογία) παρουσίαζαν μία εξέλιξη σημαντική. Το ίδιο και οι σχετικές θεωρητικές επεξεργασίες και οι ιστορικές συνθέσεις μέσω νέων επιστημών επίσης, όπως η κοινωνιολογία και η ανθρωπολογία. Αυτό ωστόσο δεν συνέβη για το προϊστορικό κτίσμα που αποκαλύφθηκε ταυτόχρονα, αλλά γρήγορα έπεσε σε λήθη. Ως προς την αρχαιολογία, το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα αποτελεί επίσης μία περίοδο εξέλιξης και συγκρότησης ενός αρχαιολογικού πεδίου με εμμονή στην κλασική Ελλάδα και τη Ρώμη, ενώ οι πρώτοι προϊστορικοί αρχαιολόγοι μεθοδολογικά ακολουθούν τις γεωεπιστήμες, κυρίως σχετικά με τις παλαιολιθικές έρευνες στη Γαλλία και την Ισπανία. Ο ανά χείρας τόμος αναδεικνύει τις πολλαπλές και απρόσμενες πλευρές της αλληλεπίδρασης των πολιτικών γεγονότων και επιστημονικών εξελίξεων που επέφεραν τα νέα δεδομένα στον κόλπο της Θήρας και την αργή αναγνώριση μίας «Ελλάδας» που υπήρξε «πριν από το Μύθο και πριν από την Ιστορία»...